mijnlio

Just another WordPress.com site

Omgaan met ouders 2 mei 2012


Eén van de moeilijkste dingen op school vind ik het omgaan met ouders. Vaak is een gesprek met een ouder luchtig en is het eigenlijk gewoon een praatje maken. Totdat de rapport gepsrekken komen. Deze vind ik heel eng om te doen en wat doe je als je de ouder slecht nieuws moet vertellen. Ik weet dan niet wat ik moet doen en wat moet ik doen als een ouder daar emotioneel op reageert. Of het er misschien niet mee eens is. Dit alles wil ik graag uitzoeken en onderzoeken.


Wat houdt dit in voor de leerlingen?

– n.v.t.


Wat houdt dit in voor mij?

– Ik lees boeken over dit onderwerp.
– Ik voer gesprekken met ouders.
– Ik neem deel aan de gastles over omgang met ouders op de HZ.


Wat wil ik hiermee bereiken?

– Ik krijg inzicht in hoe ik om kan gaan met emotionele ouders.
– Ik krijg inzicht in hoe ik het beste een slecht nieuws gesprek kan voeren.





Op de hz zijn er twee gastlessen geweest waar gesprekken met ouders centraal stonden. Hoe ga je hier mee om en wat doe je als je een slecht nieuws gesprek moet voeren.

In één van deze lessen werd er een rollenspel gevoerd waarin ik de nieuwe leerkracht was en de gastdocent een ouder die op rapport gesprek kwam. Zij speelde dat ze erg kritisch was en in het begin niks van mij wilde weten. Ik liep steeds vast in mijn gesprek omdat ik geen respons kreeg van haar. Al pratend over wat er gebeurde en met behulp van klasgenoten heb ik dit gesprek toch goed af weten te ronden. Maar mede door dit gesprek besefte ik dat het wel eens goed mis kan gaan met ouders. En dat ik dan echt niet weet wat ik dan moet doen.

Wat me heel erg bij gebleven is van dat gesprek is dat ze aangaf dat je nooit mee moet gaan in de emoties. Laat je net op je kop zitten en ga in dat gesprek ook niet in op je eigen emoties. Dat kan de ouder namelijk ontkennen.

Om een voorbeeld te geven:
Ik zei tegen haar: “Ik heb het gevoel dat dit gesprek niet helemaal lekker loopt. Is er misschien iets aan de hand?” Waarop zij antwoorde: “Nee hoor, er is niks aan de hand”. Ik kon toen verder niks meer.
Als ik had gezegd, ik zie dat je me van top tot teen bekijkt en ik hoor je af en toe zuchten, kun je me vertellen waarom dat is? Was ik bij feiten gebleven. Dat kon ik waarnemen, dat was er. Ik vond dit wel heel lastig.

Deze vrouw speelde haar rol heel goed en ik kon daardoor gelijk de spanning van het gesprek voelen, maar ik kon er niet meteen de vinger op leggen. Omdat ik van dit gesprek toch wel redelijk geschrokken was, ben ik dit boek gaan lezen:

Omgaan met ouders, van Leen Ryckaert.

Hierin staat heel mooi beschreven hoe je een gesprek kunt voorbereiden en wat de fases is een gesprek zijn. Ook staat er beschreven wat je kunt doen bij een slecht nieuws gesprek en staan er communicatie mogelijkheden beschreven. Op dit boek zal ik later in dit document nog terug komen.


Zelf heb ik op mijn stage school natuurlijk ook al gesprekken gevoerd en ook wat minder leuke dingen mee gemaakt. Dit alles probeer ik als leerproces te zien, maar dat vind ik wel erg lastig. Over de rapportgesprekken met ouders en de problemen met ouders is ook te lezen in mijn weekverslagen.



Zoals ik al had gezegd zou ik terugkomen op het boek: omgaan met ouders van L. Rykaert.
Hij begint het eerste hoofdstuk van zijn boek al met een mooi voorbeeld van wat een leerkracht zo vaak overkomt.
Hij geeft aan dat ouders, doordat de drempel om naar school te komen zo laag is, de leerkracht wel eens ‘overvallen’. Bijvoorbeeld als de leerkracht net toezicht moet houden, rijen moet begeleiden of leerlingen moet binnenlaten in de klas. Een ouder komt dan met een probleem dat je, als leerkracht, ‘even snel’ afhandeld. Je houdt daar dan vaak geen goed gevoel aan over. En uit onderzoek blijkt dat dit voor ouders ook geldt. Het is dus in principe beter om aan die ouder te vragen om op een ander tijdsptip even terug te komen zodat je er rustig over kunt praten.

Dit vond ik zelf al gelijk een hele handige tip. Ik ben iemand die dit inderdaad doet. Ik probeer het probleem met de ouder gelijk te bespreken, maar als de ouder dan weg is heb ik het gevoel niet alles gezegd te kunnen hebben. Dus als het inderdaad om een wat lastiger probleem gaat dan ga ik in het vervolg mijn best doen te vragen of de ouder even een afspraak met mij kan maken voor een moment dat we er rustig over kunnen praten.



Ook stelt L. Ryckaert dat er bij de voorbereiding op een gesprek een aantal voorwaarden zijn waar je als leerkracht of school aan moet voldoen. Hij spreekt over interne en externe voorwaarden.
Interne voorwaarden gaan over de leerkracht en zijn gevoelens zelf en externe gevolgen gaan over de school en de omgeving.


Als interne voorwaarden stelt hij onder andere het volgende.


Als leerkracht en als mens moeten we:
– bewust zijn van onze eigen waarden en normen. (wat zijn mijn opvattingen over opvoeding e.d.)
– een rustige en ‘open’ houding kunnen aannemen.
– eerlijk durven zijn.
– aandacht kunnen geven en open en onbevooroordeeld kunnen luisteren.
– voldoende mee kunnen gaan of empathiseren met de ouder zonder uiteindelijk af te wijken van ons eigen referentiekader of onze eigen normen en waarden.


Als externe voorwaarden stelt hij onder andere het volgende.


Je moet:
– zorgen voor een rustige omgeving en voldoende tijd.
– bij ernstige problemen tijd uit trekken buiten de normale oudercontacturen.
– zoveel mogelijk storende elementen vermijden. (telefoon, schoolbel, mensen die in en uit lopen e.d.)
– jezelf voldoende voorbereiden op het komende gesprek.
– (van te voren) aantekeningen maken en zoveel mogelijk bij de essentie blijven.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s